لانگیربین؛ راهنمای جامع شمالی ترین شهر دنیا در نروژ

لانگیربین کجاست؟ معرفی شمالی ترین شهر جهان

لانگیربین در مدار 78 درجه شمالی و در جزیره اسپیتسبرگن که بزرگترین جزیره از مجمع الجزایر سوالبارد است، قرار گرفته است. این منطقه تحت حاکمیت کشور نروژ است اما به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، قوانین و معافیت های ویژه ای دارد. فاصله این شهر تا قطب شمال جغرافیایی تنها حدود 1300 کیلومتر است که آن را به نزدیک ترین سکونتگاه انسانی دائمی به قطب شمال تبدیل می کند. جمعیت این شهر در طول سال متغیر است اما به طور معمول حدود 2400 نفر در آن زندگی می کنند. نکته جالب توجه این است که این جمعیت کوچک شامل شهروندانی از بیش از 50 کشور مختلف جهان است که برای کار در بخش های گردشگری، تحقیقات علمی و معادن به این منطقه مهاجرت کرده اند.

دسترسی به لانگیربین تنها از طریق هوایی و دریایی امکان پذیر است. فرودگاه سوالبارد که در چند کیلومتری مرکز شهر قرار دارد، پروازهای منظمی را به شهرهای اسلو و ترومسو در سرزمین اصلی نروژ ارائه می دهد. در فصل تابستان نیز کشتی های تفریحی و پژوهشی متعددی در بندر لانگیربین پهلو می گیرند. با این حال، در ماه های سرد سال که دریاچه ها و فیوردها یخ می زنند، حمل و نقل دریایی متوقف شده و تنها راه ارتباطی با دنیای بیرون، پروازهای هوایی است.

تاریخچه لانگیربین؛ از معدن زغال سنگ تا قطب گردشگری

تاریخچه شکل گیری این شهر به سال 1906 میلادی بازمی گردد؛ زمانی که یک کارآفرین آمریکایی به نام جان لانگیر شرکت زغال سنگ قطبی را تاسیس کرد و این منطقه را برای استخراج معدن انتخاب نمود. نام لانگیربین نیز در واقع به معنای شهر لانگیر است و ادای دینی به بنیانگذار آن محسوب می شود. برای دهه ها، اقتصاد این شهر تماماً بر پایه استخراج زغال سنگ استوار بود و کارگران در شرایط بسیار سخت و سرمای استخوان سوز قطبی در تونل های زیرزمینی کار می کردند.

اما در دهه های اخیر و با کاهش توجیه اقتصادی معادن زغال سنگ و همچنین توجه جهانیان به مسئله تغییرات اقلیمی، چهره لانگیربین به طور کامل تغییر کرد. امروزه این شهر بیشتر به عنوان یک قطب مهم برای تحقیقات علمی، به ویژه در زمینه تغییرات اقلیمی، یخچال های طبیعی و محیط زیست قطب شمال شناخته می شود. دانشگاه سوالبارد و موسسه قطبی نروژ در این شهر قرار دارند و پژوهشگران از سراسر جهان برای مطالعه اتمسفر و حیات وحش قطبی به اینجا سفر می کنند. گردشگری ماجراجویانه نیز اکنون به یکی از ارکان اصلی اقتصاد محلی تبدیل شده است.

آب و هوای بی نظیر و پدیده های نوری

یکی از مهم ترین ویژگی های لانگیربین که زندگی در آن را از هر جای دیگری در دنیا متمایز می کند، آب و هوا و موقعیت جغرافیایی آن در مدار بالای قطبی است. این شهر دارای اقلیم توندرا قطبی است و زمستان های بسیار طولانی، تاریک و سردی را تجربه می کند. میانگین دمای هوا در زمستان به منفی 14 درجه سانتیگراد می رسد و در تابستان نیز به ندرت از 6 درجه سانتیگراد بالاتر می رود. اما آنچه بیش از همه توجه گردشگران را به خود جلب می کند، دو پدیده نوری شگفت انگیز یعنی شب قطبی و خورشید نیمه شب است.

از اواخر ماه اکتبر تا اواسط فوریه، خورشید هرگز در لانگیربین طلوع نمی کند و شهر در تاریکی مطلق یا گرگ و میش آبی رنگ فرو می رود. این دوره که به شب قطبی معروف است، بهترین زمان برای تماشای شفق قطبی است. از آنجا که لانگیربین در منطقه ای با آلودگی نوری بسیار کم قرار دارد و آسمان آن اغلب صاف است، یکی از بهترین نقاط جهان برای رصد رقص نورهای سبز و بنفش شفق قطبی محسوب می شود.

در مقابل، از اواخر آوریل تا اواخر آگوست، خورشید هرگز غروب نمی کند و آسمان شهر به طور مداوم روشن است. این پدیده که خورشید نیمه شب نام دارد، باعث می شود تا ساکنان و گردشگران بتوانند در ساعت سه بامداد نیز به پیاده روی، قایق سواری یا کوهنوردی بپردازند. البته این روشنایی مداوم می تواند ریتم شبانه روزی بدن را مختل کند و به همین دلیل بسیاری از خانه ها در لانگیربین از پرده های ضخیم و کاملاً ضدنور استفاده می کنند.

قوانین عجیب و حیرت انگیز در لانگیربین

زندگی در شمالی ترین شهر دنیا با قوانین و مقررات خاصی همراه است که در هیچ جای دیگر جهان نظیر آن ها را نخواهید یافت. این قوانین نه برای آزار ساکنان، بلکه دقیقاً برای بقا در شرایط سخت قطبی و حفظ محیط زیست بکر منطقه وضع شده اند.

چرا مردن در لانگیربین غیرقانونی است؟

شاید عجیب ترین و مشهورترین قانون لانگیربین این باشد که مردن در آن غیرقانونی است! البته این به آن معنا نیست که اگر کسی در این شهر از دنیا برود مجازات می شود، بلکه به این دلیل است که دفن مردگان در خاک لانگیربین ممنوع است. دلیل این ممنوعیت به پدیده ای طبیعی به نام پرمافراست یا خاک منجمد بازمی گردد. در لانگیربین، لایه های زیرین خاک در تمام طول سال یخ زده هستند. این یخ زدگی دائمی باعث می شود که اجساد دفن شده در خاک هرگز تجزیه نشوند و میکروب ها یا ویروس هایی که ممکن است عامل مرگ فرد بوده اند، در بدن او زنده و فعال باقی بمانند.

در دهه 1950 میلادی، دانشمندان متوجه شدند که اجساد دفن شده در گورستان قدیمی لانگیربین که مربوط به قربانیان آنفولانزای اسپانیایی سال 1918 بود، هنوز کاملاً سالم مانده اند و ویروس مرگبار در بافت های یخ زده آن ها وجود دارد. از آن زمان به بعد، دولت نروژ دفن مردگان در این شهر را متوقف کرد. امروزه، اگر کسی در لانگیربین در آستانه مرگ باشد یا به بیماری لاعلاجی مبتلا شود، به سرعت با هواپیما به سرزمین اصلی نروژ منتقل می شود تا روزهای آخر عمر خود را در آنجا سپری کند.

ممنوعیت نگهداری گربه

یکی دیگر از قوانین جالب این شهر، ممنوعیت کامل ورود و نگهداری گربه های خانگی است. مجمع الجزایر سوالبارد زیستگاه پرندگان دریایی و قطبی بسیار کمیاب و آسیب پذیری است که روی زمین یا در ارتفاعات پایین لانه سازی می کنند. ورود یک گونه شکارچی غیربومی مانند گربه می تواند به سرعت جمعیت این پرندگان را نابود کرده و تعادل ظریف اکوسیستم قطبی را برهم بزند. به همین دلیل، ورود گربه به این منطقه به شدت کنترل شده و غیرقانونی است. در عوض، سگ ها در لانگیربین بسیار محبوب هستند و بسیاری از ساکنان از سگ های هاسکی برای سورتمه سواری و حمل و نقل سنتی استفاده می کنند.

حمل اجباری سلاح به دلیل وجود خرس های قطبی

سوالبارد خانه تعداد زیادی خرس قطبی است. تخمین زده می شود که در این منطقه حدود هزار خرس قطبی وجود داشته باشد که گاهی برای جستجوی غذا به نزدیک مناطق مسکونی می آیند. خرس های قطبی شکارچیان راسخ و بسیار خطرناکی هستند و هیچ ترسی از انسان ندارند. به همین دلیل، قانونی در لانگیربین وجود دارد که هرکس بخواهد از محدوده شهر خارج شده و وارد طبیعت بکر شود، باید حتماً یک سلاح گرم مناسب به همراه داشته باشد و نحوه استفاده از آن را برای دفاع شخصی و دور کردن خرس ها بدون کشتن آن ها کاملاً بداند. تیراندازی به یک خرس قطبی تنها در صورتی مجاز است که جان انسان در خطر قطعی باشد و این اتفاق نیز باید به دقت به مقامات محلی گزارش شود.

خزانه جهانی بذر سوالبارد؛ بیمه نامه بقای بشریت

نزدیک به لانگیربین، یکی از مهم ترین و استراتژیک ترین تاسیسات بشری قرار دارد که به نام خزانه جهانی بذر سوالبارد شناخته می شود. این خزانه که در دل یک کوه یخ زده و در عمق پرمافراست ساخته شده است، به عنوان یک بیمه نامه برای بقای کشاورزی و تنوع زیستی کره زمین عمل می کند. در این انبار زیرزمینی، میلیون ها نمونه از بذرهای گیاهان زراعی و خوراکی از سراسر جهان نگهداری می شود تا در صورت بروز فجایع طبیعی، جنگ های هسته ای، تغییرات شدید اقلیمی یا برخورد شهاب سنگ ها، بشریت بتواند دوباره چرخه کشاورزی را احیا کند.

دمای طبیعی پرمافراست در این منطقه به طور طبیعی بذرها را منجمد و سالم نگه می دارد و حتی در صورت قطع برق سیستم های خنک کننده، بذرها برای قرن ها سالم خواهند ماند. این مکان که گاهی به آن طاق روز قیامت نیز می گویند، نمادی از دوراندیشی بشر برای حفظ حیات روی کره زمین است و امنیت آن در بالاترین سطح ممکن قرار دارد.

تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی

مجمع الجزایر سوالبارد و شهر لانگیربین در خط مقدم بحران تغییرات اقلیمی قرار دارند. سرعت گرمایش در این منطقه قطبی تا چندین برابر میانگین جهانی است. این پدیده که به تقطیب قطبی معروف است، باعث شده تا یخچال های طبیعی با سرعت بی سابقه ای ذوب شوند و فیوردهایی که در گذشته در تمام طول سال یخ زده بودند، اکنون در تابستان ها کاملاً بدون یخ باشند.

این تغییرات نه تنها اکوسیستم محلی و حیات وحش، به ویژه خرس های قطبی که برای شکار فک به یخ های دریایی وابسته هستند را به شدت تهدید می کند، بلکه خطرات جدی را نیز برای زیرساخت های خود شهر به همراه دارد. ذوب شدن پرمافراست باعث ناپایداری خاک و رانش زمین شده است. در سال های اخیر، رانش زمین و بهمن های ناشی از بارش باران به جای برف، چندین خانه را در لانگیربین ویران کرده و مقامات را مجبور به جابجایی اجباری برخی از محله ها کرده است. دانشمندان مستقر در این شهر، این تغییرات را به صورت زنده رصد می کنند و داده های جمع آوری شده در لانگیربین، زنگ خطری جدی برای تمام جهان محسوب می شود.

زیرساخت ها، حمل و نقل و زندگی روزمره

یکی دیگر از ویژگی های عجیب لانگیربین، نبود جاده های بین شهری است. در واقع، هیچ جاده ای لانگیربین را به سایر سکونتگاه های مجمع الجزایر سوالبارد متصل نمی کند. برای رفتن به سایر نقاط جزیره، ساکنان و گردشگران باید از قایق در تابستان و از برف موتور یا اسنوموبیل در زمستان استفاده کنند. برف موتورها در اینجا حکم خودروهای شخصی را دارند و تقریباً در پارکینگ هر خانه ای چندین برف موتور به چشم می خورد.

فرودگاه سوالبارد که در نزدیکی لانگیربین قرار دارد، تنها دروازه ورود و خروج به این مجمع الجزایر است. جالب است بدانید که در زمان فرود یا برخاست هواپیما، درهای فرودگاه به دلیل خطر ورود خرس قطبی به داخل ساختمان قفل می شوند! از نظر زیرساخت های شهری، لانگیربین با وجود دورافتادگی، شهری کاملاً مدرن است. اینترنت پرسرعت فیبر نوری در دسترس است، بیمارستان مجهز، مدرسه، دانشگاه، استخر شنا، کتابخانه و حتی یک مرکز فرهنگی برای برگزاری کنسرت و نمایش فیلم وجود دارد. با این حال، ساکنان باید یاد بگیرند که چگونه با انزوای جغرافیایی و تاریکی طولانی زمستان کنار بیایند. همبستگی اجتماعی در این شهر بسیار بالاست و مردم برای حفظ سلامت روان خود در طول شب قطبی، برنامه های گروهی و فعالیت های ورزشی منظمی را ترتیب می دهند.

هزینه های سفر و شرایط زندگی

سفر به لانگیربین ارزان نیست. تمام مواد غذایی، سوخت، مصالح ساختمانی و کالاهای اساسی باید با کشتی یا هواپیما از سرزمین اصلی نروژ به این جزیره دورافتاده منتقل شوند. این موضوع باعث می شود که هزینه های زندگی و سفر در لانگیربین به مراتب بالاتر از اسلو یا سایر شهرهای نروژ باشد. یک وعده غذای ساده در رستوران یا خرید مواد اولیه در سوپرمارکت محلی می تواند هزینه قابل توجهی روی دست گردشگر بگذارد.

با این حال، ساکنان این شهر از مزایای خاصی برخوردارند. مالیات در سوالبارد بسیار کمتر از سرزمین اصلی نروژ است و این موضوع باعث شده تا برخی افراد برای فرار از مالیات های سنگین به این منطقه مهاجرت کنند. البته قوانین اقامتی سخت گیرانه ای وجود دارد؛ شما تنها در صورتی می توانید در لانگیربین زندگی کنید که شغل و مسکن از پیش تعیین شده ای داشته باشید. دولت نروژ به هیچ کس اجازه نمی دهد بدون داشتن منبع درآمد و سرپناه به این شهر نقل مکان کند، زیرا شرایط بقا در این محیط بسیار دشوار است و منابع محدودی برای حمایت از افراد بیکار یا بی خانمان وجود دارد.

جمع بندی

لانگیربین تنها یک شهر در نقشه نیست؛ بلکه نمادی از استقامت انسان در برابر خشن ترین شرایط طبیعت است. شهری که در آن مردن ممنوع است، گربه ها راه ندارند و برای قدم زدن در بیرون از خانه باید اسلحه به دست گرفت. این منطقه با ترکیبی از تاریخ معدن کاری، تحقیقات پیشرفته علمی، طبیعت بکر قطبی و پدیده های نوری بی نظیر، تجربه ای را ارائه می دهد که در هیچ کجای دیگر کره زمین قابل تکرار نیست. اگرچه سفر به شمالی ترین شهر دنیا نیازمند آمادگی جسمانی، برنامه ریزی دقیق و بودجه کافی است، اما پاداش آن تماشای سیاره ای است که هنوز هم می تواند با عظمت و وحشت خود، انسان مدرن را شگفت زده کند.